carpuntque turbam, pontus et ferrum et doli! providit ille maximus mundi parens, cum tam rapaces cerneret Pati manus, ut damna semper subole repararet nova. sed fata credas desse: sic atram Styga iam petimus ultro, caelibem vitam probet sterilis iuventus: hoc erit, quicquid vides, unius aevi turba et in semet ruet. excedat agedum rebus humanis Venus, quae supplet ac restituit exhaustum genus: orbis iacebit squalido turpis situ, vacuum sine ullis piscibus stabit mare, alesque caelo derit et silvis fera solis et aer pervius ventis erit. proinde vitae sequere naturam ducem: urbem frequenta, civium coetum cole. Hipp. Non alia magis est libera et vitio carens ritusque melius vita quae priscos colat, quam quae relictis moenibus silvas amat. non illum avarae mentis inflammat furor qui se dicavit montium insontem iugis, non aura populi et vulgus infidum bonis, non pestilens invidia, non fragilis favor; .non ille regno servit aut regno imminens vanos honores sequitur aut fluxas opes, spei metusque liber, haud illum niger edaxque livor dente degeneri petit; nec scelera populos inter atque urbes sata novit nec omnes conscius strepitus pavet aut verba fingit; mille non quaerit tegi