sed tu beatis mitior rebus veni: namque anxiam me cura sollicitat tui, quod te ipse poenis gravibus infestus domas. quem fata cogunt, ille cum venia est miser; at si quis ultro se malis offert volens seque ipse torquet, perdere est dignus bona quis nescit uti. potius annorum memor mentem relaxa: noctibus festis facem attolle, curas Bacchus exoneret graves; aetate fruere: mobili cursu fugit, nunc facile pectus, grata nunc iuveni Venus: exultet animus, cur toro viduo iaces? tristem iuventam solve; nunc cursus rape, effunde habenas, optimos vitae dies effluere prohibe, propria descripsit deus officia et aevum per suos duxit gradus: laetitia iuvenem, frons decet tristis senem. quid te coherces et necas rectam indolem? seges illa magnum fenus agricolae dabit quaecumque laetis tenera luxuriat satis, arborque celso vertice evincet nemus quam non maligna caedit aut resecat" manus: ingenia melius recta se in laudes ferunt, si nobilem animum vegeta libertas alit. truculentus et silvester ac vitae inscius tristem iuventam Venere deserta coles? hoc esse munus credis indictum viris, ut dura tolerent, cursibus domitent equos et saeva bella Marte sanguineo gerant? quam varia leti genera mortalem trahunt