et una solis montibus coleris dea,converte tristes ominum in melius minas,o magna silvas inter et lucos deaclaramque caeli sidus et noctis decus, cuius relucet mundus alterna vice,Hecate triformis, en ades coeptis favens.animum rigentem tristis Hippolyti doma:det facilis aures: mitiga pectus ferum:amare discat, mutuos ignes ferat. inflecte mentem: torvus aversus feroxin iura Veneris redeat, huc vires tuasintende: sic te lucidi vultus ferantet nube rapta cornibus puris eas,sic te regentem frena nocturni aetheris detrahere numquam Thessali cantus queantnullusque de te gloriam pastor ferat,ades invocata, iam fave votis, dea:ipsum intuor solemne venerantem sacrumnullo latus comitante— quid dubitas? dedit tempus locumque casus: utendum artibus,trepidamus? haud est facile mandatum scelusaudere, verum iussa qui regis timet,deponat omne et pellat ex animo decus:malus est minister regii imperii pudor. Hipp.Quid huc seniles fessa moliris gradus,o fida nutrix, turbidam frontem gerenset maesta vultu? sospes est certe parenssospesque Phaedra stirpis et geminae iugum?Nvtr.Metus remitte, prospero regnum in statu est domusque florens sorte felici viget.