quisquis secundis rebus exultat nimis fluitque luxu, semper insolita appetit. tunc illa magnae dira fortunae comes subit libido: non placent suetae dapes, non tecta sani moris aut vilis scyphus. cur in penates rarius tenues subit haec delicatae eligens pestis domos? cur sancta parvis habitat in tectis Venus mediumque sanos vulgus affectus tenet et se coercent modica? contra divites regnoque fulti plura quam fas est petunt? quod non potest vult posse qui nimium potest. quid deceat alto praeditam solio vides: metue ac verere sceptra remeantis viri. Ph. Amoris in me maximum regnum puto reditusque nullos metuo: non umquam amplius convexa tetigit supera qui mersus semel adiit silentem nocte perpetua domum. Nvtr. Ne crede Diti. clauserit regnum licet canisque diras Stygius observet fores: solus negatas invenit Theseus vias. Ph. Veniam ille amori forsitan nostro dabit. Nvtr. Immitis etiam coniugi castae fuit: experta saevam est barbara Antiope manum. sed posse flecti coniugem iratum puta: quis huius animum flectet intractabilem? exosus omne feminae nomen fugit, immitis annos caelibi vitae dicat, conubia vitat: genus Amazonium scias. Ph. Hunc in nivosi collis haerentem iugis,