ades parumper verbaque exaudi mea— nil turpe loquimur: hac manu poenas tibi solvam et nefando pectori ferrum inseram animaque Phaedram pariter ac scelere exuam, et te per undas perque Tartareos lacus. per Styga, per amnes igneos amens sequar. placemus umbras: capitis exuvias cape laceraeque frontis accipe abscisam comam. non licuit animos iungere, at certe licet iunxisse fata. morere, si casta es, viro; si incesta, amori, coniugis thalamos petam tanto impiatos facinore? hoc derat nefas, ut vindicato sancta fruereris toro. o mors amoris una sedamen mali, o mors ^pudoris maximum laesi decus, confugimus ad te: pande placatos sinus. Audite, Athenae, tuque, funesta pater peior noverca: falsa memoravi et nefas, quod ipsa demens pectore insano hauseram, mentita finxi. vana punisti pater, iuvenisque castus crimine incesto iacet, pudicus, insons— recipe iam mores tuos. mucrone pectus impium iusto patet cruorque sancto solvit inferias viro. Thes. Quid facere rapto debeas gnato parens. disce a noverca: condere Acherontis plagis. Pallidi fauces Averni vosque, Taenarei specus, unda miseris grata Lethes vosque, torpentes lacus, impium rapite atque mersum premite perpetuis malis, nunc adeste, saeva ponti monstra, nunc vastum mare,