quanto parentes sanguinis vinclo tenes. natura, quam te colimus inviti quoque: occidere volui noxium, amissum fleo. Nvnt. Gaudere non est ipse quod voluit potens. Thes. Equidem malorum maximum hunc cumulum reor, si abominaiida casus optanda efficit. Nvnt. Et si odia servas, cur madent fletu genae? Thes. Quod interemi non, quod amisi fleo. Chorus Quanti casus humana rotant! minor in parvis Fortuna furit leviusque ferit leviora deus; servat placidos obscura quies praebetque senes casa securos. Admota aetheriis culmina sedibus Euros excipiunt, excipiunt Notos, insani Boreae minas imbriferumque Corum. Raros patitur fulminis ictus umida vallis: tremuit telo Iovis altisoni Caucasus ingens Plirygiurnque nemus matris Cybeles: metuens caelo Iuppiter alto vicina petit; non capit umquam magnos motus humilis tecti plebeia domus. circa regna tonat Volat ambiguis mobilis alis hora, nec ulli praestat velox Fortuna fidem, hic qui clari sidera mundi