pavidosque notae vocis hortatu ciet. est alta ad agros collibus ruptis via, vicina tangens spatia suppositi maris; hic se illa moles acuit atque iras parat. ut cepit animos seque praetemptans satis prolusit irae, praepeti cursu evolat, summam citato vix gradu tangens humum, et torva currus ante trepidantes stetit. contra feroci gustus insurgens minax vultu nec ora mutat et magnum intonat: 'haud frangit animum vanus hic terror meum: nam mihi paternus vincere est tauros labor.' inobsequentes protinus frenis equi rapuere currum iamque derrantes via, quacumque rabidos pavidus evexit furor, hac ire pergunt seque per scopulos agunt. at ille, qualis turbido rector mari ratem retentat, ne det obliquum latus, et arte fluctum fallit, haud aliter citos currus gubernat: ora nunc pressis trahit constricti frenis, terga nunc torto frequens verbere cohercet. sequitur adsiduus comes, nunc aequa carpens spatia, nunc contra obvius oberrat, omni parte terrorem movens. non-licuit ultra fugere: nam toto obvius incurrit ore corniger ponti horridus. tum vero pavida sonipedes mente exciti imperia solvunt seque luctantur iugo eripere rectique in pedes iactant onus. praeceps in ora fusus implicuit cadens