Egone ut recedam? si profugissem prius, ad hoc redirem, nuptias specto novas, quid, anime, cessas? sequere felicem impetum. pars ultionis ista, qua gaudes, quota est? amas adhuc, furiosa, si satis est tibi caelebs Iason, quaere poenarum genus haut usitatum iamque sic temet para: fas omne cedat, abeat expulsus pudor; vindicta levis est quam ferunt purae manus, incumbe in iras teque languentem excita penitusque veteres pectore ex imo impetus violenter hauri. quicquid admissum est adhuc, pietas vocetur, hoc agam et faxo sciant quam levia fuerint quamque vulgaris notae quae commodavi scelera, prolusit dolor per ista noster: quid manus poterant rudes audere magnum? quid puellaris furor? Medea nunc sum; crevit ingenium malis. Iuvat, iuvat rapuisse fraternum caput; artus iuvat secuisse et arcano patrem spoliasse sacro, iuvat in exitium senis armasse natas, quaere materiam, dolor: ad omne facinus non rudem dextram afferes. Quo te igitur, ira, mittis, aut quae perfido intendis hosti tela? nescio quid ferox decrevit animus intus et nondum sibi audet fateri, stulta properavi nimis: ex paelice utinam liberos hostis meus aliquos haberet— quicquid ex illo tuum est, Creusa peperit, placuit hoc poenae genus,