nunc meis vocata sacris, noctium sidus, veni pessimos induta vultus, fronte non una minax.Tibi move gentis vinculo solvens comamsecreta nudo nemora lustravi pedeet evocavi nubibus siccis aquasegique ad imum maria, et Oceanus graves interius undas aestibus victis dedit;pariterque mundus lege confusa aetheriset solem et astra vidit et vetitum maretetigistis, ursae. temporum flexi vices:aestiva tellus floruit cantu meo, coacta messem vidit hibernam Ceres;violenta Phasis vertit in fontem vadaet Hister, in tot ora divisus, trucescompressit undas omnibus ripis piger.Sonuere fluctus, tumuit insanum mare tacente vento; nemoris antiqui domusemisit umbras vocis imperio meae.die relicto Phoebus in medio stetitHyadesque nostris cantibus motae labant:adesse sacris tempus est, Phoebe, tuis. tibi haec cruenta serta texuntur manu,no vena quae serpens ligat,tibi haec Typhoeus membra quae discorsqui regna concussit Iovis,vectoris istic perfidi sanguis inest, quem Nessus expirans dedit.Oetaeus isto cinere defecit rogus,qui virus Herculeum bibit,piae sororis, impiae matris, facem