Dum licet abire, profuge teque hinc eripe: gravis ira regum est semper, Med. Hoc suades mihi, praestas Creusae: paelicem invisam amoves. Ias. Medea amores obicit? Med. Et caedem et dolos. Ias. Obicere tandem quod potes crimen mihi? Med. Quodcumque feci. Ias. Restat hoc unum insuper, tuis ut etiam sceleribus fiam nocens. Med. Tua illa, tua sunt illa: cui prodest scelus is fecit— omnes coniugem infamem arguant, solus tuere, solus insontem voca: tibi innocens sit quisquis est pro te nocens. Ias. Ingrata vita est cuius acceptae pudet. Med. Retineuda non est cuius acceptae pudet. Ias. Quin potius ira concitum pectus doma, placare natis. Med. Abdico eiuro abnuo— meis Creusa liberis fratres dabit? Ias. Regina natis exulum, afflictis potens. Med. Ne veniat umquam tam malus miseris dies, qui prole foeda misceat prolem inclitam. Phoebi nepotes Sisyphi nepotibus Ias. Quid, misera, meque teque in exitium trahis? abscede quaeso, Med. Supplicem audivit Creo. Ias. Quid facere possim, loquere, Med. Pro me? vel scelus. Ias. Hinc rex et illinc—