sparsum que ponto corpus et Peliae senisdecocta aeno membra: funestum impiequam saepe fudi sanguinem, et nullum scelus irata feci: suasit infelix amor.Quid tamen Iason potuit, alieni arbitriiurisque factus? debuit ferro obviumofferre pectus— melius, a melius, dolorfuriose, loquere, si potest, vivat meus, ut fuit, Iason; si minus, vivat tamenmemorque nostri muneris parcat mihi.culpa est Creontis tota, qui sceptro impotensconiugia solvit quique genetricem abstrahitgnatis et arto pignore astrictam fidem dirimit: petatur solus hic, poenas luatquas debet, alto cinere cumulabo domum;videbit atrum verticem flammis agiMalea longas navibus flectens moras.Nvtr.Sile, obsecro, questusque secreto abditos