lacrimae supererant: has quoque eripui mihi. absiste, nullas animus admittit precesnovamque poenam sceleribus quaerit parem.et esse par quae poterit? infanti quoquedecreta mors est.— fata quis tam tristiasortitus umquam? videram nondum diem uterique nondum solveram clausi moras,et iam timebar. protinus quosdam editosnox occupavit et novae luci abstulit:mors me antecessit; aliquis intra visceramaterna letum praecoquis fati tulit: sed numquid et peccavit? abstrusum, abditumdubiumque an essem sceleris infandi reumdeus egit; illo teste damnavit parenscalidoque teneros transilit ferro pedeset in alta nemora pabulum misit feris avibusque saevis quas Cithaeron noxiuscruore saepe regio tinctas alit. ,sed quem deus damnavit, abiecit pater,mors quoque refugit, praestiti Delphis fidem:genitorem adortus impia stravi nece. hoc alia pietas redimet: occidi patrem,sed matrem amavi, proloqui hymenaeum pudettaedasque nostras, has quoque invitum patite coge poenas: facinus ignotum efferuminusitatum effare quod populi horreant, quod esse factum nulla non aetas neget,quod parricidam pudeat: in patrios torostuli paterno sanguine aspersas manusscelerisque pretium maius accepi scelus.