patriamque fugias? patria tibi vivo perit; natos fugis matremque? ab* aspectu omnium fortuna te summovit, et quicquid potest auferre cuiquam mors, tibi hoc vita abstulit; regni tumultus? turba fortunae prior abscessit a te iussa, quem, genitor, fugis? Oedip. Me fugio, fugio conscium scelerum omnium pectus, manumque hanc fugio et hoc "caelum et deos. et dira fugio scelera quae feci innocens . ego hoc solum, frugifera quo surgit Ceres, premo? has ego auras ore pestifero traho? ego laticis haustu satior aut ullo fruor almae parentis munere? ego castam manum nefandus incestificus exsecrabilis attrecto? ego ullos aure concipio sonos, per quos parentis nomen aut nati audiam? utinam quidem rescindere has quirem vias manibusque adactis omne qua voces meant aditusque verbis tramite angusto patet eruere possem: nata, iam sensum tui, quae pars meorum es criminum, infelix pater fugissem. inhaeret ac recrudescit nefas subinde, et aures ingerunt quicquid mihi donastis, oculi, cur caput tenebris grave non mitto ad umbras Ditis aeternas? quid hic manes meos detineo? quid terram gravo mixtusque superis erro? quid restat mali? regnum parentes liberi, virtus quoque et ingeni sollertis eximium decus periere, cuncta sors mihi infesta abstulit: