respicere coepit teque felici parat dotare thalamo; tale coniugium tibi non ipsa sospes Troia, non Priamus daret. nam te Pelasgae maximum gentis decus, cui regna campi lata Thessalici patent, ad sancta lecti iura legitimi petit. te magna Tethys teque tot pelagi deae placidumque numen aequoris tumidi Thetis suam vocabunt, te datam Pyrrho socer Peleus nurum vocabit et Nereus nurum. depone cultus squalidos, festos cape. dedisce captam; deprime horrentis comas crinemque docta patere distingui manu. hic forsitan te casus excelso magis solio reponet. profuit multis capi. Andr. Hoc derat unum Phrygibus eversis malum, gaudere— flagrant strata passim Pergama: o coniugale tempus! an quisquam audeat negare? quisquam dubius ad thalamos eat. quos Helena suadet? pestis exitium lues utriusque populi, cernis hos tumulos ducum et nuda totis ossa quae passim iacent inhumata campis? haec hymen sparsit tuus. tibi fluxit Asiae, fluxit Europae cruor, cum dimicantes lenta prospiceres viros, incerta voti— perge, thalamos appara. taedis quid opus est quidve solemni face? quid igne? thalamis Troia praelucet novis. celebrate Pyrrhi, Troades, conubia, celebrate digne: planctus et gemitus sonet.