deosque veros coniugis manes mei: non aliud, Hector, in meo nato mihi placere quam te. vivat, ut possit tuos referre vultus— prorutus tumulo cinis mergetur? ossa fluctibus spargi sinam disiecta vastis? potius hic mortem oppetat.— poteris nefandae deditum mater neci videre? poteris celsa per fastigia missum rotari? potero, perpetiar, feram, dum non meus post fata victoris manu iactetur Hector.— hic suam poenam potest sentire, at illum fata iam in tuto locant— quid fluctuaris? statue, quem poenae extrahas. ingrata, dubitas? Hector est illinc tuus— erras: utrimque est Hector; hic sensus potens, forsan futurus ultor extincti patris— utrique parci non potest: quid iam facis? serva e duobus, anime, quem Danai timent. Vlix. Responsa peragam: funditus busta eruam. Andr. Quae vendidistis? Vlix. Pergam et e summo aggere traham sepulchra, Andr. Caelitum appello fidem fidemque Achillis: Pyrrhe, genitoris tui munus tuere. Vlix. Tumulus hic campo statim toto iacebit. Andr. Fuerat hoc prorsus nefas Danais inausum. templa violastis, deos etiam faventes: busta transierat furor.