scrutare matrem, maeret, illacrimat, gemit; sed et huc et illuc anxios gressus refert missasque voces aure sollicita excipit: magis haec timet, quam maeret. ingenio est onus. Alios parentes alioqui in luctu decet: tibi gratulandum est. misera, quod nato cares. quem mors manebat saeva praecipitem datum e turre, lapsis sola quae muris manet. Andr. Reliquit animus membra, quatiuntur, labant torpetque vinctus frigido sanguis gelu. Vlix. Intremuit: hac, hac parte quaerenda est mihi; matrem timor detexit: iterabo metum.— ite, ite celeres, fraude materna abditum hostem, Pelasgi nominis pestem ultimam, ubicumque latitat, erutam in medium date. bene est: tenetur, perge, festina, attrahe— quid respicis trepidasque? iam certe perit. Andr. Vtinam timerem, solitus ex longo est metus: dediscit animus †scire quod didicit diu. Vlix. Lustrale quoniam debitum muris puer sacrum antecessit nec potest vatem sequi meliore fato raptus, hoc Calchas ait modo piari posse redituras rates, si placet undas Hectoris sparsi cinis ac tumulus imo totus aequetur solo. nunc ille quoniam debitam effugit necem, erit admovenda sedibus sacris manus. Andr. Quid agimus? animum distrahit geminus timor: hinc natus, illinc coniugis sacri cinis, pars utra vincet? testor immites deos,