nostri, cum profugo spiritus halitu immixtus nebulis cessit in aera et nudum tetigit subdita fax latus? Quicquid sol oriens, quicquid et occidens novit, caeruleis Oceanus fretis quicquid bis veniens et fugiens lavat, , aetas Pegaseo corripiet gradu. quo bis sena volant sidera turbine, quo cursu properat volvere saecula astrorum dominus, quo properat modo obliquis Hecate currere flexibus: hoc omnes petimus fata nec amplius, iuratos superis qui tetigit lacus, usquam est: ut calidis fumus ab ignibus vanescit, spatium per breve sordidus, ut nubes, gravidas quas modo vidimus, arctoi Boreae dissicit impetus: sic hic, quo regimur, spiritus effluet. post mortem nihil est ipsaque mors nihil, velocis spatii meta novissima; spem ponant avidi, solliciti metum: tempus nos avidum devorat et chaos. mors individua est, noxia corpori nec parcens animae: Taenara et aspero regnum sub domino limen et obsidens custos non facili Cerberus ostio rumores vacui verbaque inania et par sollicito fabula somnio. quaeris quo iaceas post obitum loco? quo non nata iacent.—