Cum laeta pelago vela rediturus dares, excidit Achilles, cuius unius manu impulsa Troia, quicquid accessit morae illo remoto, dubia quo caderet stetit, velis licet quod petitur ac properes dare, sero es daturus: iam suum cuncti duces tulere pretium, quae minor merces potest tantae dari virtutis? an meruit parum qui, fugere bellum iussus et longa sedens aevum senecta ducere ac Pylii senis transcendere annos, exuit matris dolos falsasque vestes, fassus est armis virum? inhospitali Telephus regno impotens, dum Mysiae ferocis introitus negat, rudem cruore regio dextram imbuit fortemque eandem sensit et mitem manum. cecidere Thebae, vidit Eetion capi sua regna victus; clade subversa est pari apposita celso parva Lyrnesos iugo, captaque tellus nobilis Briseide et causa litis regibus Chryse iacet et nota fama Tenedos et quae pascuo fecunda pingui Thracios nutrit greges Scyros fretumque Lesbos Aegaeum secans et cara Phoebo Cilla; quid quas alluit vernis Caycus gurgitem attollens aquis? haec tanta clades gentium ac tantus pavor, sparsae tot urbes turbinis vasti modo alterius esset gloria ac summum decus: iter est Achiilis; sic meus venit pater