movere silvae capita et excelsum nemus fragore vasto tonuit et lucus sacer: Idaea ruptis saxa ceciderunt iugis. nec terra solum tremuit: et pontus suum adesse Achillen sensit ac stravit vada. tum scissa vallis aperit immensos specus et hiatus Erebi pervium ad superos iter tellure fracta praebet ac tumulum levat. emicuit ingens umbra Thessalici ducis, Threicia qualis arma proludens tuis iam, Troia, fatis stravit aut Neptunium cana nitentem perculit iuvenem coma, aut cum inter acies Marte violento furens corporibus amnes clusit et quaerens iter tardus cruento Xanthus erravit vado, aut cum superbo victor in curru stetit egitque habenas Hectorem et Troiam trahens. implevit omne litus irati sonus: cite, ite inertes, manibus meis debitos auferte honores, solvite ingratas rates per nostra ituri maria, non parvo luit iras Achillis Graecia et magno luet: desponsa nostris cineribus Polyxene Pyrrhi manu mactetur et tumulum riget.' haec fatus alta nocte demersit diem repetensque Ditem rursus ingentem specum coeunte terra iunxit, immoti iacent tranquilla pelagi, ventus abiecit minas placidumque fluctu murmurat leni mare, Tritonum ab alto cecinit hymenaeum chorus.