eversa manibus saxa nostris concidant. huc eat et illuc valva deiecto obice rumpatque postes; culmen impulsum labet. perlucet omnis regia: hic video abditum gnatum scelesti patris, Amph. En blandas manus ad genua tendens voce miseranda rogat: scelus nefandum, triste et aspectu horridum! dextra precantem rapuit et circa furens bis ter rotatum misit; ast illi caput sonuit, cerebro tecta disperso madent. at misera, parvum protegens gnatum sinu, Megara furenti similis e latebris fugit. Herc. Licet tonantis profuga condaris sinu, petet undecumque temet haec dextra et feret. Amph. Quo misera pergis? quam fugam aut latebram petis? nullus salutis Hercule infesto est locus. amplectere ipsum potius et blanda prece lenire tempta, Meg. Parce iam, coniunx, precor, agnosce Megaram. gnatus hic vultus tuos habitusque reddit; cernis, ut tendat manus? Herc. Teneo novercam. sequere, da poenas mihi iugoque pressum libera turpi Iovem; sed ante matrem parvulum hoc monstrum occidat. Meg. Quo tendis amens? sanguinem fundes tuum? Amph. Pavefactus infans igneo vultu patris perit ante vulnus, spiritum eripuit timor. in coniugem nunc clava libratur gravis: perfregit ossa, corpori trunco caput