humana temne. iam Styga et manes ferox fugisse credis? hic tibi ostendam inferos,revocabo in alta conditam caligine,ultra nocentum exilia, discordem deamquam munit ingens montis oppositi specus;educam et imo Ditis e regno extraham quicquid relictum est: veniet invisum Scelussuumque lambens sanguinem Impietas feroxErrorque et in se semper armatus Furor —hoc hoc ministro noster utatur dolor.Incipite, famulae Ditis, ardentem citae concutite pinum et agmen horrendum anguibusMegaera ducat atque luctifica manuvastam rogo flagrante corripiat trabem,hoc agite, poenas petite vitiatae Stygis.concutite pectus, acrior mentem excoquat quam qui caminis ignis Aetnaeis furit:ut possit animo captus Alcides agi,magno furore percitus, vobis priusinsaniendum est. Iuno, cur nondum furis?me me, sorores, mente deiectam mea versate primam, facere si quicquam apparodignum noverca; vota mutentur mea:natos reversus videat incolumes precormanuque fortis redeat, inveni diem,invisa quo nos Herculis virtus iuvet. me vicit: et se vincat et cupiat moriab inferis reversus, hic prosit mihiIove esse genitum, stabo at, ut certo exeantemissa nervo tela, librabo manu,