Evincas utinam iura ferae StygisParcarumque colos non revocabiles.hic qui rex populis pluribus imperat, bello cum peteres Nestoream Pylon,tecum conseruit pestiferas manustelum tergemina cuspide praeferens:effugit tenui vulnere sauciuset mortis dominus pertimuit mori. fatum rumpe manu, tristibus inferisprospectus pateat lucis et inviuslimes det faciles ad superos vias.Immites potuit flectere cantibusumbrarum dominos et prece supplici Orpheus, Eurydicen dum repetit suam.quae silvas et aves saxaque traxeratars, quae praebuerat fluminibus moras,ad cuius sonitum constiterant ferae,mulcet non solitis vocibus inferos et surdis resonat clarius in locis,deflent Eurydicen Threiciae nurus,deflent et lacrimis difficiles dei,et qui fronte nimis crimina tetricaquaerunt ac veteres excutiunt reos flentes Eurydicen iuridici sedent,tandem mortis ait 'vincimur' arbiter,'evade ad superos, lege tamen data:tu post terga tui perge viri comes,tu non ante tuam respice coniugem, quam cum clara deos obtulerit diesSpartam que aderit ianua Taenari.'