finemque cladi. nulla lux umquam mihi secura fulsit: finis alterius mali gradus est futuri, protinus reduci novus paratur hostis; antequam laetam domum contingat, aliud iussus ad bellum meat; nec ulla requies tempus aut ullum vacat, nisi dum iubetur. sequitur a primo statim infesta Iuno: numquid immunis fuit infantis aetas? monstra superavit prius quam nosse posset, gemina cristati caput angues ferebant ora, quos contra obvius reptabat infans igneos serpentium oculos remisso lumine ac placido intuens; artos serenis vultibus nodos tulit, et tumida tenera guttura elidens manu prolusit hydrae. Maenali pernix fera, multo decorum praeferens auro caput, deprensa cursu; maximus Nemeae timor pressus lacertis gemuit Herculeis leo. quid stabula memorem dira Bistonii gregis suisque regem pabulum armentis datum, solitumque densis hispidum Erymanthi iugis Arcadia quatere nemora Maenalium suem, taurumque centum non levem populis metum? inter remotos gentis Hesperiae greges pastor triformis litoris Tartesii peremptus, acta est praeda ab occasu ultimo; notum Cithaeron pavit Oceano pecus. penetrare iussus solis aestivi plagas et adusta medius regna quae torret dies