mansurus ibo. pectus o nimium ferum!— quis vos per omnem, liberi, sparsos domum deflere digne poterit? hic durus malis lacrimare vultus nescit, huc arcum date, date huc sagittas, stipitem huc vastum date. tibi tela frangam nostra, tibi nostros, puer, rumpemus arcus; at tuis stipes gravis ardebit umbris; ipsa Lernaeis frequens pharetra telis in tuos ibit rogos: dent arma poenas, vos quoque infaustas meis cremabo telis, o novercales manus. Amph. Quis nomen usquam sceleris errori addidit? Herc. Saepe error ingens sederis obtinuit locum. Amph. Nunc Hercule opus est: perfer hanc molem mali. Herc. Non sic furore cessit extinctus pudor, populos ut omnes impio aspectu fugem. arma, arma, Theseu, flagito propere mihi subtracta reddi, sana si mens est mihi, referte manibus tela; si remanet furor, pater, recede: mortis inveniam viam. Amph. Per sancta generis sacra, per ius nominis utrumque nostri, sive me altorem vocas seu tu parentem, perque venerandos piis canos, senectae parce desertae, precor, annisque fessis; unicum lapsae domus firmamen, unum lumen afflicto malis temet reserva. nullus ex te contigit fructus laborum; semper aut dubium mare aut monstra timui; quisquis in toto furit rex saevus orbe, manibus aut aris nocens,