<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="lat" n="urn:cts:latinLit:phi1014.phi003.perseus-lat1"><div type="textpart" n="2" subtype="chapter"><div type="textpart" n="5" subtype="section"><p> electi sumus, non relicti.
GAVI SABINI. Turpe est cuilibet uiro fugisse,
Laconi etiam deliberasse. MARILLI. In hoc
restitimus, ne in turba fugientium lateremus. Habent
quemadmodum se excusent Graeciae treceni: “tutas
Thermopylas putauimus, cum relinqueremus illic
Laconas.” CESTI PII. Quam turpe esset fugere
indicastis, Lacones, tamdiu non fugiendo. Omnibus
sua decora sunt: Athenae eloquentia inclitae sunt,
Thebae sacris, Sparta armis. Ideo hanc Eurotas
amnis circumfluit, qui pueritiam indurat ad futurae
militiae patientiam; ideo Taygeti nemoris difficilia
<pb n="p.15"/>
nisi Laconibus iuga; ideo Hercule gloriamur deo
operibus caelum merito; ideo
muri nostri arma sunt.
</p></div><div type="textpart" n="6" subtype="section"><p>O graue maiorum uirtutis dedecus! Lacones se
numerant, non aestimant. Videamus quanta turba sit,
ut habeat certe Sparta, etiamsi non fortes milites,
at nuntios ueros. Ita ne <pb n="b.12"/> bello quidem, sed nuntio
uincimur? merito, hercules, omnia contempsit quem
Lacones audire non sustinent. si uincere Xersen
non licet, uidere liceat: uolo scire quid fugiam.
Adhuc non sum ex ulla parte Atheniensium similis,
non muris, non educatione: nihil prius illorum
imitabor quam fugam?
</p></div></div></div></body></text></TEI>