viginti amplius auctores Graeci veteres prodidere de his observationes. quo magis miror orbeue (pro orbe)F1Ra. discordi et in regna, hoc est in membra, divisodiuisa F1ap. -sae R1d2in ras. tot virisuires F1Ra curae fuisse tam ardua inventu, inter bella praesertim et infida hospitia, piratis etiam, omnium mortalium hostibushospitibus F1RE1a, transiturostransituros ego. transitus ll.v. de dictione cfr. VIII 3. XI 103. XXXVI 4 famafama ego. -mae p. -mell.v. ferme C cum Sabellico terrentibusterrentibus p. tene- ll.v. cfr. XXV 57, ut hodie quaedam in suo quisque tractuex eorum commentariis, qui numquam eo accessere, verius noscatagnoscat a. noscant S cum vet. Dal. quam indigenarum scientia, nunc vero pace tam festa, tam gaudente proventu rerumrerumll.v. an litterarum? artiumque principe, omnino nihil addisci nova inquisitione, immo ne veterum quidem inventa perdisci. non erant maiora praemia, in multos dispersa fortunae magnitudine, et ista plures sine praemio alio quam posteros iuvandi eruerunterurunt F1. erunt R1E1a. er.... R2marg.absc. eruerent p. namquenamque E2d2pv. iamque z. que r. om.d1H mores hominum senuere, non fructus, etet dv. set R1.sed rD. inmensa multitudo aperto, quodcumquequodcumque v. quoc- F2in ras.dE2pz. quec- r est, mari hospitalique litorum omnium adpulsu navigat, sed lucri, non scientiae, gratia. nec reputat caeca mens et tantum avaritiae intenta id ipsum scientia posse tutius fieri. quapropterquapropter F2in ras.dv. quaep- R2. quaepro R1E1a. quae E2. quo p scrupulosius, quam institute fortassis conveniat operi, tractabo ventos, tot milia navigantium cernens.

Homer. e 295. — § 119. 120: Aristot. de mundo 4 p. 394b, 19 sqq.; meteor. II 6 p. 363b, 11 sqq. Agathem. 2 (GGm II p. 472). Varro ap. Sen. NQ V 16, 3-6. Vitr. I 6, 4. 10. Gell. II 22, 16. Veget. r. mil. IV 38. Ampel. 5. Beda n. r. 27. Isid. n. r. 37; or. XIII 11, 2. 3. —