cfr. Sen. NQ II 12, 3. 17. 19. 16. Cic. de div. II 44. Igitur non eam infitias posse in has etet in has et F1REap(o) ignes superne stellarum decidere, quales sereno saepe cernimus, quorum ictu concuti aëra verum estverū ē (v et ū ē in ras.) F2. an certum est?, quando et tela vibrata stridunt, cum vero in nubem perveniunt, vaporem dissonum gigni, ut candente ferro in aquamaequa F.equora a. aqua F3 demerso, et fumidumfumidam ceruicem Eaop verticem volvi. hinc nasci procellas et, si in nube luctetur flatus aut vapor, tonitrua edi; siedi siF2dEv. disi F1a. ??? R1. dis R2. di op erumpatrumpat Rop.aer- F. -pant a ardens, fulmina; si longiore tractu nitatur, fulgetrasfulgetra F2E(?)ova.S. -ta F1. -trum p. -gidas a. his findifundi F1Rao nubem, illis perrumpi, ethis et (ef a) F1RaS esse tonitrua inpactorum ignium plagas, ideoque protinus coruscare igneas nubium rimas.(7. 11) Beda n. r. 28. Sen. NQ II 20, 2. 27. 28. 30. 22. —Cic. de div. II 44. 45. —§ 114: (168, 4) Beda n. r. 26. — Aristot. meteor. I 13 p. 349a, 17; de mundo 4 p. 394b, 7 sqq. Cic. de div. II 44. Vitr. I 6, 2. Sen. NQ V 1, 3. 13, 4. —Theo- phr. de vent. 11. 12 sqq. (Aristot. de mundo 4 p. 394b, 15. Theo- phr. 1. 1. 23. Sen. dial. III 17, 4. Isid. n. r. 37, 5). — Beda n. r. 27 extr. Isid. or. XIII 11, 18. Serv. Aen. VII 27. — Theophr. 1. 1. 53. 26. Aristot. de mundo 4 p. 394b, 14; probl. 26, 5. posse et repulsu siderum depressum qui a terraad terram dT meaverit spiritum nube cohibitumnube cohibitum om.F1R1E1a tonare, naturanaturae F strangulante sonitumsonitumov. -tu ll, dumdum erumpat o rixetur, edito fragore, cum erumpat, utut om.F1R1E1a inin om.dT membrana spiritu intenta. posse et attritu, dum praecepsin praeceps R(?)va.D. cfr. §115 med. feratur, ilium, quisquis est, spiritum accendi. posse etet (pro ut) FR1E1a conflictuconflictū Fd Ra nubium elidi, ut duorum lapidum, scintillantibus fulgetris. sed haec omnia esse fortuita. hinc brutabruta multa R2S fulmina et vana, ut quae nullam habeant rationemnullā habeant rationē F1R1E1adT. nulla ueniant ratione oprv. eadem add. praem. aut dT.cfr. 116 extr. XVII 236 naturae. his percuti montes, his maria, omnesque alios inritos iactus. illa vero fatidica ex alto statisque de causis et ex suis venire sideribus.

Simili modo ventos vel potius flatus posse etex (et ex G)F3yva. S arido siccoque anhelitu terrae gigni non negaverim, posse etex F3 aquis aëraaere F2dy.om.F1 exspirantibus, qui neque in nebulam densetur nec crassescat in nubesnubibus E2in ras.op, posse etposse et R2E(?)a3v. -sset r. -sse d2op solis inpulsu agi, quoniam ventus. hauthaud F2EaoS. autr. om.dT. nihil y. non v aliud intellegaturintellegitur yG quam fluctusflatus opz aëris, pluribusque etiam modis. namque et e fluminibus ac nivibusniuibus ll.v (J). riui- p. nubi- oyS finibus Constantinus ap.Dal. -nubus H. cfr. Theophr. de vent. §11.12διὰ τὴν τῆς χιόνος τῆξιν et e mari videmus, et quidemet quidem G. aequ- F1R. equ- r Verc. qu- y. etiam v tranquillo, et alios, quos vocant altanos, ee F2R2E(?)opyv(D). et r. et e dTS terra consurgere. qui, cum e mari redeunt, tropaei vocantur, si pergunt, apogeiapogaei Fa. epo- y.