<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0972.phi001.perseus-lat2" xml:lang="lat"><div type="textpart" n="86" subtype="section"><ab> Proxima nocte cum idem liceret,
                        mutavi optionem et 'si hunc' inquam 'tractavero improba manu, et ille non
                        senserit, gallos gallinaceos pugnacissimos duos donabo patienti.' Ad hoc
                        votum ephebus ultro se admovit et, puto, vereri coepit, ne ego
                        obdormiscerem. Indulsi ergo sollicito, totoque corpore citra summam
                        voluptatem me ingurgitavi. Deinde ut dies venit, attuli gaudenti quicquid
                        promiseram. Ut tertia nox licentiam dedit, consurrexi <gap reason="lost"/>
                        ad aurem male dormientis 'dii' inquam 'immortales, si ego huic dormienti
                        abstulero coitum plenum et optabilem, pro hac felicitate cras puero
                        asturconem Macedonicum optimum donabo, cum hac tamen exceptione, si ille non
                        senserit.' Nunquam altiore somno ephebus obdormivit. Itaque primum implevi
                        lactentibus papillis manus, mox basio inhaesi, deinde in unum omnia vota
                        coniunxi. Mane sedere in cubiculo coepit atque expectare consuetudinem meam.
                        Scis quanto facilius sit, columbas gallosque gallinaceos emere quam
                        asturconem, et praeter hoc etiam timebam, ne tam grande munus suspectam
                        faceret humanitatem meam. Ego aliquot horis spatiatus in hospitium reverti
                        nihilque aliud quam puerum basiavi. At ille circumspiciens ut cervicem meam
                        iunxit amplexu, 'rogo' inquit 'domine, ubi est asturco? <gap reason="lost"/>
                        <lb type="paragraph"/></ab></div><div type="textpart" n="87" subtype="section"><ab>Cum ob hanc offensam praeclusissem
                        mihi aditum, quem feceram, iterum ad licentiam redii. Interpositis enim
                        paucis diebus, cum similis casus nos in eandem fortunam rettulisset, ut
                        intellexi stertere patrem, rogare coepi ephebum, ut reverteretur in gratiam
                        mecum, id est ut pateretur satis fieri sibi, et cetera quae libido distenta
                        dictat. At ille plane iratus nihil aliud dicebat nisi hoc: “aut dormi, aut
                        ego iam dicam patri.” Nihil est tam arduum, quod non improbitas<pb xml:id="p.172"/> extorqueat. Dum dicit: “patrem excitabo,” irrepsi tamen
                        et male repugnanti gaudium extorsi. At ille non indelectatus nequitia mea,
                        postquam diu questus est deceptum se et derisum traductumque inter
                        condiscipulos, quibus iactasset censum meum, “videris tamen” inquit “non ero
                        tui similis. Si quid vis, fac iterum.” Ego vero deposita omni offensa cum
                        puero in gratiam redii ususque beneficio eius in somnum delapsus sum. Sed
                        non fuit contentus iteratione ephebus plenae maturitatis et annis ad
                        patiendum gestientibus. Itaque excitavit me sopitum et “numquid vis?”
                        inquit. Et non plane iam molestum erat munus. Utcunque igitur inter
                        anhelitus sudoresque tritus, quod voluerat, accepit, rursusque in somnum
                        decidi gaudio lassus. Interposita minus hora pungere me manu coepit et
                        dicere: “quare non facimus?” tum ego totiens excitatus plane vehementer
                        excandui et reddidi illi voces suas: 'aut dormi, aut ego iam patri dicam'"
                            <gap reason="lost"/>
                        <lb type="paragraph"/></ab></div><div type="textpart" n="88" subtype="section"><ab>Erectus his sermonibus consulere
                        prudentiorem coepi aetates tabularum et quaedam argumenta mihi obscura
                        simulque causam desidiae praesentis excutere, cum pulcherrimae artes
                        perissent, inter quas pictura ne minimum quidem sui vestigium reliquisset.
                        Tum ille “pecuniae” inquit "cupiditas haec tropica instituit. <pb ed="org"/>
                        Priscis enim temporibus, cum adhuc nuda virtus <note place="marg"><hi rend="italics">LO</hi></note> placeret, vigebant artes ingenuae
                        summumque certamen inter homines erat, ne quid profuturum saeculis diu
                        lateret. Itaque herbarum omnium sucos Democritus expressit, et ne lapidum
                        virgultorumque, vis lateret, aetatem inter experimenta consumpsit. Eudoxos
                            <del>quidem</del> in cacumine excelsissimi monis con<pb xml:id="p.174"/>
                        senuit, ut astrorum caelique motus deprehenderet, et Chrysippus, ut ad
                        inventionem sufficeret, ter elleboro animum detersit. Verum ut ad plastas
                        convertar, Lysippum statuae unius lineamentis inhaerentem inopia extinxit,
                        et Myron, qui paene animas hominum ferarumque aere comprehenderat, non
                        invenit heredem. At nos vino scortisque demersi ne paratas quidem artes
                        audemus cognoscere, sed accusatores antiquitatis vitia tantum docemus et
                        discimus. Ubi est dialectica? Ubi astronomia? Ubi sapientiae
                            cultissima<note>cultissima <hi rend="italics">cod. Paris.</hi> 6842 <hi rend="italics">D:</hi> consultissima <hi rend="italics">other
                                MSS.</hi></note> via? Quis unquam venit in templum et votum fecit,
                        si ad eloquentiam pervenisset? Quis, si philosophiae fontem attigisset? Ac
                        ne bonam quidem mentem aut bonam valitudinem petunt, sed statim antequam
                        limen Capitolii tangant, alius donum promittit, si propinquum divitem
                        extulerit, alius, si thesaurum effoderit, alius, si ad trecenties sestertium
                        salvus pervenerit. Ipse senatus, recti bonique praeceptor, mille pondo auri
                        Capitolio promittere solet, et ne quis dubitet pecuniam concupiscere, Iovem
                        quoque peculio exornat. Noli ergo mirari, si pictura defecit, cum omnibus
                        diis hominibusque formosior videatur massa auri, quam quicquid Apelles
                        Phidiasque, Graeculi delirantes, fecerunt.</ab></div><div type="textpart" n="89" subtype="section"><ab> Sed video te totum in illa haerere
                        tabula, quae Troiae halosin ostendit. Itaque conabor opus versibus pandere:
                        “ <lg><l>Iam decima maestos inter ancipites metus</l><l>Phrygas obsidebat messis et vatis fides</l><l>Calchantis atro dubia pendebat metu,</l><l>cum Delio profante caesi vertices</l><l>Idae trahuntur scissaque in molem cadunt</l></lg>
                        <pb xml:id="p.176"/>
                        <lg><l>robora, minacem quae figurarent<note>figurarent <hi rend="italics">Pithoeus, Tomaesius:</hi> figurabat.</note> equum.</l><l>Aperitur ingens antrum et obducti specus,</l><l>qui castra caperent. Huc decenni proelio</l><l>irata virtus abditur, stipant graves</l><l>Danai recessus, in suo voto latent.</l><l>O patria, pulsas mille credidimus rates</l><l>solumque bello liberum: hoc titulus fero</l><l>incisus, hoc ad furta<note>furta <hi rend="italics">Buecheler:</hi>
                                    fata.</note> compositus Sinon</l><l>firmabat et mens semper<note>mens semper <hi rend="italics">cod.
                                        Autissiodurensis:</hi> mendatium semper<hi rend="italics">cod. Paris.</hi> 6842 <hi rend="italics">D:</hi> mendacium
                                        <hi rend="italics">other MSS.</hi></note> in damnum
                                potens.</l><l>Iam turba portis libera ac bello carens</l><l>in vota properat. Fletibus manant genae</l><l>mentisque pavidae gaudium lacrimas habet,</l><l>quas metus abegit. Namque Neptuno sacer</l><l>crinem solutus omne Laocoon replet</l><l>clamore vulgus. Mox reducta cuspide</l><l>uterum notavit, fata sed tardant manus,</l><l>ictusque resilit et dolis addit fidem.</l><l>Iterum tamen confirmat invalidam manum</l><l>altaque bipenni latera pertemptat. Fremit</l><l>captiva pubes intus et, dum murmurat,</l><l>roborea moles spirat alieno metu.</l><l>Ibat iuventus capta, dum Troiam capit,</l><l>bellumque totum fraude ducebat nova.</l><l>Ecce alia monstra: celsa qua Tenedos mare</l><l>dorso replevit, tumida consurgunt freta</l><l>undaque resultat scissa tranquillo minor,</l><l>qualis silenti nocte remorum sonus</l><l>longe refertur, cum premunt classes mare</l><l>pulsumque marmor abiete imposita gemit.</l><l>Respicimus: angues orbibus geminis ferunt</l><l>ad saxa fluctus, tumida quorum pectora</l></lg> ” “ ” “ <pb xml:id="p.178"/>
                        <lg><l>rates ut altae lateribus spumas agunt.</l><l>Dat cauda sonitum, liberae ponto<note>ponto <hi rend="italics">Sambucus, Tornaesius:</hi> pontem L: pontum O.</note>
                                iubae</l><l>consentiunt luminibus, fulmineum iubar</l><l>incendit aequor sibilisque undae fremunt.</l><l>Stupuere mentes. Infulis stabant sacri</l><l>Phrygioque cultu gemina nati pignora</l><l>Lauconte. Quos repente tergoribus ligant</l><l>angues corusci. Parvulas illi manus</l><l>ad ora referunt, neuter auxilio sibi,</l><l>uterque fratri: transtulit pietas vices</l><l>morsque ipsa miseros mutuo perdit metu.</l><l>Accumulat ecce liberum funus parens,</l><l>infirmus auxiliator. Invadunt virum</l><l>iam morte pasti membraque ad terram trahunt.</l><l>iacet sacerdos inter aras victima</l><l>terramque plangit. Sic profanatis sacris</l><l>peritura Troia perdidit primum deos.</l><l>Iam plena Phoebe candidum extulerat iubar</l><l>minora ducens astra radianti face,</l><l>cum inter sepultos Priamidas nocte et mero</l><l>Danai relaxant claustra et effundunt viros.</l><l>Temptant in armis se duces, ceu ubi solet</l><l>nodo remissus Thessali quadrupes iugi</l><l>cervicem et altas quatere ad excursum iubas.</l><l>Gladios retractant, commovent orbes manu</l><l>bellumque sumunt. Hic graves alius mero</l><l>obtruncat et continuat in mortem ultimam</l><l>somnos, ab aris alius accendit faces</l><l>contraque Troas invocat Troiae sacra.<gap reason="lost"/></l></lg> ” “ ” <lb type="paragraph"/></ab></div><div type="textpart" n="90" subtype="section"><ab><pb ed="org"/> Ex is, qui in
                        porticibus spatiabantur, lapides in <note place="marg"><hi rend="italics">L</hi></note> Eumolpum recitantem miserunt. At ille, qui plausum
                        ingenii sui noverat, operuit caput extraque tem<pb xml:id="p.180"/> plum
                        profugit. Timui ego, ne me poetam vocaret. Itaque subsecutus fugientem ad
                        litus perveni, et ut primum extra teli coniectum licuit consistere, “Rogo”
                        inquam “quid tibi vis cum isto morbo? Minus quam duabus horis mecum moraris,
                        et saepius poetice quam humane locutus es. Itaque non miror, si te populus
                        lapidibus persequitur. Ego quoque sinum meum saxis onerabo, ut quotiescunque
                        coeperis a te exire, sanguinem tibi a capite mittam.” Movit ille vultum et
                        “O mi” inquit “adulescens, non hodie primus auspicatus sum. Immo quoties
                        theatrum, ut recitarem aliquid, intravi, hac me adventicia excipere
                        frequentia solet Ceterum ne <del>et</del> tecum quoque habeam rixandum, toto
                        die me ab hoc cibo abstinebo.” “Immo” inquam “ego si eiuras hodiernam bilem,
                        una cenabimus” <gap reason="lost"/> “ <lg><l>Mando aedicularum custodi cenulae officium <gap reason="lost"/>
                            </l></lg> ” <lb type="paragraph"/></ab></div></div></body></text></TEI>