<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0972.phi001.perseus-lat2" xml:lang="lat"><div type="textpart" n="36" subtype="section"><ab>Nos ut tristiores ad tam viles
                        accessimus cibos, “Suadeo” inquit Trimalchio “cenemus; hoc est ius cenae.”
                        Haec ut dixit, ad symphoniam quattuor tripudiantes procurrerunt
                        superioremque partem repositorii abstulerunt. Quo facto videmus infra
                            <del>scilicet in altero ferculo</del> altilia et sumina leporemque in
                        medio pinnis subornatum, ut Pegasus videretur. Notavimus etiam circa angulos
                        repositorii Marsyas quattuor, ex quorum utriculis garum- piperatum currebat
                        super pisces, qui tanquam in euripo natabant. Damus omnes plausum a familia
                        inceptum et res electissimas ridentes aggredimur. Non minus et Trimalchio
                        eiusmodi methodio laetus “Carpe” inquit. Processit statim scissor et ad
                        symphoniam gesticulatus ita laceravit obsonium, ut putares essedarium
                        hydraule cantante pugnare. Ingerebat nihilo minus Trimalchio lentissima
                        voce: “Carpe, Carpe.” Ego suspicatus ad aliquam urbanitatem totiens iteratam
                        vocem pertinere, non erubui eum, qui supra me accumbebat, hoc ipsum
                        interrogare. At ille, qui saepius eiusmodi ludos spectaverat, “Vides illum”
                        inquit “qui obsonium carpit: Carpus vocatur. Itaque quotiescunque dicit
                        'Carpe,' eodem verbo et vocat et imperat.” <lb type="paragraph"/></ab></div><div type="textpart" n="37" subtype="section"><ab>Non potui amplius quicquam gustare,
                        sed conversus ad eum, ut quam plurima exciperem, longe accersere fabulas
                        coepi sciscitarique, quae esset mulier illa, quae huc atque illuc
                        discurreret. “Uxor” inquit “Trimalchionis, Fortunata appellatur, quae nummos
                            modio<pb xml:id="p.56"/> metitur. Et modo, modo quid fuit? Ignoscet
                        milli genius tuus, noluisses de manu illius panem accipere. Nunc, nec quid
                        nec quare, in caelum abiit et Trimalchionis topanta<note>Topanta <hi rend="italics">is colloquial for the Greek</hi> +<foreign xml:lang="grc">ta\ pa/nta</foreign>“ <hi rend="italics">all.</hi>
                            ”</note> est. Ad summam, mero meridie si dixerit illi tenebras esse,
                        credet. <pb ed="org"/> Ipse nescit quid <note place="marg"><hi rend="italics">H</hi></note> habeat, adeo saplutus<note>Saplutus <hi rend="italics">is the Greek</hi>
                            <foreign xml:lang="grc">za/ploutos</foreign> “ <hi rend="italics">very
                                rich.</hi> ”</note> est; sed haec lupatria providet omnia et ubi non
                        putes. Est sicca, sobria, bonorum consiliorum <del>tantum auri vides</del>,
                        est tamen malae linguae, pica pulvinaris. Quem amat, amat; quem non amat,
                        non amat. Ipse Trimalchio fundos habet, qua milvi volant, nummorum nummos.
                        Argentum in ostiarii illius cella plus iacet, quam quisquam in fortunis
                        habet. Familia vero babae babae,<note>Babae babae <hi rend="italics">is an
                                exclamation ofsurprise. So</hi> babaecalis<hi rend="italics">in the
                                next sentence is a person always agape with wonder, a
                            lout.</hi></note> non mehercules puto decumam partem esse quae dominum
                        suum noverit. Ad summam, quemvis ex istis babaecalis in rutae folium
                        coniciet. </ab></div><div type="textpart" n="38" subtype="section"><ab>Nec est quod putes illum quicquam
                        emere. Omnia domi nascuntur: lana, credrae, piper, lacte gallinaceum si
                        quaesieris, invenies. Ad<pb xml:id="p.58"/> summam, parum illi bona lana
                        nascebatur; arietes a Tarento emit, et eos culavit in gregem. Mel Atticum ut
                        domi nasceretur, apes ab Athenis iussit afferri; obiter et vernaculae quae
                        sunt, meliusculae a Graeculis fient. Ecce intra hos dies scripsit, ut illi
                        ex India semen boletorum mitteretur. Nam mulam quidem nullam habet, quae non
                        ex onagro nata sit. Vides tot culcitras: nulla non aut conchyliatum aut
                        coccineum tomentum habet. Tanta est animi beatitudo. Reliquos autem
                        collibertos eius cave contemnas. Valde sucossi sunt. Vides illum qui in imo
                        imus recumbit: hodie sua octingenta possidet. De nihilo crevit. Modo solebat
                        collo suo ligna portare. Sed quomodo dicunt—ego nihil scio, sed audivi—
                            quom<note>quom <hi rend="italics">Buecheler:</hi> quomodo.</note>
                        Incuboni pilleum rapuisset, <del>et</del> thesaurum invenit. Ego nemini
                        invideo, si quid<note>quid <hi rend="italics">Buecheler:</hi> quo.</note>
                        deus dedit. Est tamen sub alapa et non vult sibi male. Itaque proxime
                            casam<note>casam <hi rend="italics">Buccheler:</hi> cum.</note> hoc
                        titulo proscripsit: 'C. Pompeius Diogenes ex kalendis Iuliis cenaculum
                        locat; ipse enim domum emit.' Quid ille qui libertini loco iacet, quam bene
                        se habuit. Non impropero illi. Sestertium suum vidit decies, sed male
                        vacillavit. Non puto illum<pb xml:id="p.60"/> capillos liberos habere, nec
                        mehercules sua culpa; ipso enim homo melior non est; sed liberti scelerati,
                        qui omnia ad se fecerunt. Scito autem: sociorum olla male fervet, et ubi
                        semel res inclinata est, amici de medio. Et quam honestam negotiationem
                        exercuit, quod ilium sic vides. Libitinarius fuit. Solebat sic cenare,
                        quomodo rex: apros gausapatos, opera pistoria, avis, cocos, pistores. Plus
                        vini sub mensa effundebatur, quam aliquis in cella habet. Phantasia, non
                        homo. Inclinatis quoque rebus suis, cum timeret ne creditores ilium
                        conturbare existimarent, hoc titulo auctionem proscripsit: “C. Iulius
                        Proculus auctionem faciet rerum supervacuarum.”” <lb type="paragraph"/></ab></div><div type="textpart" n="39" subtype="section"><ab>Interpellavit tam dulces fabulas
                        Trimalchio; nam iam sublatum erat ferculum, hilaresque convivae vino
                        sermonibusque publicatis operam coeperant dare. Is ergo reclinatus in
                        cubitum “Hoc vinum” inquit “vos oportet suave faciatis. Pisces natare
                        oportet. Rogo, me putatis illa cena esse contentum, quam in theca
                        repositorii videratis? 'Sic notus Vlixes?' quid ergo est? Oportet etiam
                        inter cenandum philologiam nosse. Patrono meo ossa bene quiescant, qui me
                        hominem inter homines voluit esse. Nam mihi nihil novi potest afferri, sicut
                        ille fericulus iam<note>fericulus iam <hi rend="italics">Buecheler:</hi>
                            fericulusta mel.</note> habuit praxim. Caelus hic, in quo duodecim dii
                        habitant, in totidem se figuras convertit, et modo fit aries. Itaque
                        quisquis nascitur illo signo, multa pecora habet, multum lanae, caput<pb xml:id="p.62"/> praeterea durum, frontem expudoratam, cornum acutum.
                        Plurimi hoc signo scholastici nascuntur et arietilli.”<note>arietilli <hi rend="italics">Heinsius:</hi> arieti illi.</note> Laudamus
                        urbanitatem mathematici; itaque adiecit: “deinde totus caelus taurulus fit.
                        Itaque tune calcitrosi nascuntur et bubulci et qui se ipsi pascunt. In
                        geminis autem nascuntur bigae et boves et colei et qui utrosque parietes
                        linunt. In cancro ego natus sum. Ideo multis pedibus sto, et in mari et in
                        terra multa possideo; nam cancer et hoc et illoc quadrat. Et ideo iam dudum
                        nihil super illum posui, ne genesim meam premerem. In leone cataphagae
                        nascuntur et imperiosi; in virgine mulieres et fugitivi et compediti; in
                        libra laniones et unguentarii et quicunque aliquid expediunt; in scorpione
                        venenarii et percussores; in sagittario strabones, qui holera spectant,
                        lardum tollunt; in capricorno aerumnosi, quibus prae mala sua cornua
                        nascuntur; in aquario copones et cucurbitae; in piscibus obsonatores et
                        rhetores. Sic orbis vertitur tanquam mola, et semper aliquid mali facit, ut
                        homines aut nascantur aut pereant. Quod autem in medio caespitem videtis et
                        supra caespitem favum, nihil sine ratione facio. terra mater est in medio
                        quasi ovum corrotundata, et omnia bona in se habet tanquam favus.” <lb type="paragraph"/></ab></div><div type="textpart" n="40" subtype="section"><ab>“Sophos” universi clamamus et
                        sublatis manibus ad cameram iuramus Hipparchum Aratumque com<pb xml:id="p.64"/> parandos illi homines non fuisse, donec advenerunt
                        ministri ac toralia praeposuerunt toris, in quibus retia erant picta
                        subsessoresque cum venabulis et totus venationis apparatus, Necdum
                        sciebamus, quo mitteremus suspiciones nostras, cum extra triclinium clamor
                        sublatus est ingens, et ecce canes Laconici etiam circa mensam discurrere
                        coeperunt. Secutum est hos repositorium, in quo positus erat primae
                        magnitudinis aper, et quidem pilleatus, e cuius dentibus sportellae
                        dependebant duae palmulis textae, altera caryotis altera thebaicis repleta.
                        Circa autem minores porcelli ex coptoplacentis facti, quasi uberibus
                        imminerent, scrofam esse positam' significabant. Et hi quidem apophoreti
                        fuerunt. Ceterum ad scindendum aprum non ille Carpus accessit, qui altilia
                        laceraverat, sed barbatus ingens, fasciis cruralibus alligatus et alicula
                        subornatus polymita, strictoque venatorio cultro latus apri vehementer
                        percussit, ex cuius plaga turdi evolaverunt. Parati aucupes cum harundinibus
                        fuerunt et eos circa triclinium volitantes momento exceperunt. Inde cum suum
                        cuique iussisset referri Trimalchio, adiecit: “Etiam videte, quam porcus
                        ille silvaticus lotam<note>lotam <hi rend="italics">Muncker:</hi>
                            totam.</note> comederit glandem.” Statim pueri ad sportellas
                        accesserunt, quae pendebant e dentibus, thebaicasque et caryotas ad numerum
                        divisere cenantibus. <lb type="paragraph"/></ab></div></div></body></text></TEI>