Postero die, cum sine offensa corporis animique consurrexissem, in eundem platanona descendi, etiam si locum inauspicatum timebam, coepique inter arbores ducem itineris exspectare Chrysidem. Nec diu spatiatus consederam, ubi hesterno die fueram, cum illa intus venitintus venit Buecheler: intervenit. comitem aniculam trahens. Atque ut me consalutavit, “Quid est” inquit “fastose, ecquid bonam mentem habere coepisti?” Illa de sinu licium protulit varii coloris filis intortum cervicemque vinxit meam. Mox turbatum sputo pulverem medio sustulit digito frontemque repugnantis signavit. . . Hoc peracto carmine ter me iussit exspuere terque lapillos conicere in sinum, quos ipsa praecantatos purpura involverat, admotisque manibus temptare coepit inguinum vires. Dicto citius nervi paruerunt imperio manusque aniculae ingenti motu repleverunt. At illa gaudio exsultans “Vides” inquit “Chrysis mea, vides, quod aliis leporem excitavi?” “ Nobilis aestivas platanus diffuderat umbras LO et bacis redimita Daphne tremulaeque cupressuset circum tonsae trepidanti vertice pinus.Has inter ludebat aquis errantibus amnisspumeus et querulo vexabat rore lapillos.Dignus amore locus: testis silvestris aedonatque urbana Procne, quae circum gramina fusaeac molles violas cantu sua furtafurta Buecheler: sura or rura. colebant ” Premebat illa resoluta marmoreis cervicibus aureum torum myrtoque florenti quietum . . . verberabat. Itaque ut me vidit, paululum erubuit, hesternae scilicet iniuriae memor; deinde ut remotis omnibus secundum invitantem consedi, ramum super oculos meos posuit, et quasi pariete interiecto audacior facta “Quid est” inquit “paralytice?” ecquid hodie totus venisti? “Rogas” inquam ego “potius quam temptas?” Totoque corpore in amplexum eius immissus non praecantatis usque ad satietatem osculis fruor

Ipsa corporis pulchritudine me ad se vocante trahebat L ad venerem. Iam pluribus osculis collisa labra crepitabant, iam implicitae manus omne genus amoris invenerant, iam alligata mutuo ambitu corpora animarum quoque mixturam fecerant Manifestis matronacontumeliis verberata tandem ad ultionem decurrit vocatque cubicularios et me iubet catomidiari.catomidiari Salmasius: catarogare. Nec contenta mulier tam gravi iniuria mea convocat omnes quasillarias familiaeque sordidissimam partem ac me conspui iubet. Oppono ego manus oculis meis, nullisque effusis precibus, quia sciebam quid meruissem, verberibus sputisqueBuecheler would insert obrutus. extra ianuam eiectus sum. Eicitur et Proselenos, Chrysis vapulat, totaque familia tristis inter se mussat quaeritque, quis dominae hilaritatem confuderit Itaque pensatis vicibus animosior verberum notas arte contexi, ne aut Eumolpus contumelia mea hilarior fieret aut tristior Giton. Quod solum igitur salvo LO pudore poteram, contingere languorem simulavi, conditusque lectulo totum ignem furoris in eam converti, quae mihi omnium malorum causa fuerat: “ ter corripui terribilem manu bipennem,ter languidior coliculi repente thyrsoferrum timui, quod trepido male dabat usum.Nec iam poteram, quod modo conficere libebat;namque illa metu frigidior rigente brumaconfugerat in viscera mille operta rugis.Ita non potui supplicio caput aperire,sed furciferae mortifero timore lususad verba, magis quae poterant nocere, fugi. ” Erectus igitur in cubitum hac fere oratione contumacem vexavi: “Quid dicis” inquam “omnium hominum deorumque pudor? Nam ne nominare quidem te inter res serias fas est. Hoc de te merui, ut me in caelo positum ad inferos traheres? Ut traduceres L annos primo florentes vigore senectaeque ultimae mihi lassitudinem imponeres? Rogo te, mihi apodixin defunctoriam redde.” Haec ut iratus effudi, “ illa solo fixos oculos aversa tenebat, LOnec magis incepto vultum sermone moveturquam lentae salices lassove papavera collo. ” Nec minus ego tam foeda obiurgatione finita paenitentiam agere sermonis mei coepi secretoque rubore perfundi, quod oblitus verecundiae meae cum ea parte corporis verba contulerim, quam ne ad cognitionem quidem admittere severioris notae homines solerent. Mox perfricata diutius fronte “Quid autem ego” inquam “mali feci, si dolorem meum naturali convicio exoneravi? Aut quid est quod in corpore humano ventri male dicere solemus aut gulae capitique etiam, cum saepius dolet? Quid? Non et Vlixes cum corde litigat suo, et quidam tragici oculos suos tanquam L audientes castigant? Podagrici pedibus suis male dicunt, chiragrici manibus, lippi oculis, et qui offenderunt saepe digitos, quicquid doloris habent, in pedes deferunt: “ Quid me constricta spectatis fronte Catonesdamnatisque novae simplicitatis opus?Sermonis puri non tristis gratia ridet,quodque facit populus, candida lingua refert.Nam quis concubitus, Veneris quis gaudia nescit?Quis vetatvetat Dousa: petat. in tepido membra calere toro?Ipse pater veri doctos Epicurus amaredoctos— — amare Dousa: doctus — — in arte.iussit, et hoc vitam dixit habere te/los ”” “Nihil est hominum inepta persuasione falsius nec L ficta severitate ineptius”. .

Hac declamatione finita Gitona voco et “Narra LO mihi” inquam “frater, sed tua fide,: ea nocte, qua te mihi Ascyltos subduxit, usque in iniuriam vigilavit, an contentus fuit vidua pudicaque nocte?” Tetigit puer oculos suos conceptissimisque iuravit verbis sibi ab Ascylto nullam vim factam Positoque in limine genu sic deprecatus sum numina versu: “ Nympharum Bacchique comes, quem pulchra Dionedivitibus silvis numen dedit, inclita paretcui Lesbos viridisque Thasos, quem Lydus adoratsemper ovansseptifluus most MSS.: semperflavius cod. Bernensis: vestifluus Turnebus: semper ovans Buecheler. templumque suissuis Jungermann: tuis. imponit Hypaepis:hue ades etBacchi tutor Dryadumque voluptas,et timidas admitte preces. Non sanguine tristiperfusus venio, non templis impius hostisadmovi dextram, sed inops et rebus egenisattritus facinus non toto corpore feci.Quisquis peccat inops, minor est reus. Hac prece quaeso,exonera mentem culpaeque ignosce minori,et quandoque mihi fortunae arriserit hora,non sine honore tuum patiar decus. Ibit ad aras,sancte tuas hircus, pecoris pater, ibit ad arascorniger et querulae fetusfetus Sambucus: festus. suis, hostia lactens.Spumabit pateris hornus liquor, et ter ovantemcirca delubrum gressum feret ebria pubes ” Dum haec ago curaque sollerti deposito meo caveo, intravit delubrum anus laceratis crinibus nigraque veste deformis, extraque vestibulum me iniecta manu duxit

“Quae striges comederunt nervos tuos, aut quod L purgamentum nocte calcasti in trivio aut cadaver? Ne a puero quidem te vindicasti, sed mollis, debilis, lassus tanquam caballus in clivo, et operam et sudorem perdidisti. Nec contentus ipse peccare, mihi deos iratos excitasti”excitasti Wouwer: extricasti. Ac me iterum in cellam sacerdotis nihil recusantem LO perduxit impulitque super lectum et harundinem ab ostio rapuit iterumque nihil respondentem mulcavit. Ac nisi primo ictu harundo quassata impetum verberantis minuisset, forsitan etiam brachia mea caputque fregisset. Ingemui ego utique propter mascarpionem, lacrimisque ubertim manantibus obscuratum dextra caput super pulvinum inclinavi. Nec minus illa fletu confusa altera parte lectuli sedit aetatisque longae moram tremulis vocibus coepit accusare, donec intervenit sacerdos. “Quid vos” inquit “in cellam meam tanquam ante recens bustum venistis? Utique die feriarum, quo O etiam lugentes rident.” “O” inquit “Oenothea, hunc adulescentem quem LO vides: malo astro natus est; nam neque puero neque puellae bona sua vendere potest. Nunquam tu hominem L tam infelicem vidisti: lorum in aqua, non inguina habet. Ad summam, qualem putas esse, qui de Circes LO toro sine voluptate surrexit?” His auditis Oenothea L inter utrumque consedit motoque diutius capite “Istum” inquit “morbum sola sum quae emendare scio. Et ne me putetis perplexe agere, rogo ut adulescentulus mecum nocte dormiat “ nisi illud tam rigidum reddidero quam cornu: Quicquid in orbe vides, paret mihi. Florida tellus,cum volo, siccatis arescit languida sucis,cum volo, fundit opes, scopulique atque horrida saxaNiliacas iaculantur aquas. Milli pontus inertessubmittit fluctus, zephyríque tacentia ponuntante meos sua flabra pedes. Mihi flumina parentHyrcanaeque tigres et iussi stare dracones.Quid leviora loquor? Lunae descendit imagocarminibus deducta meis, trepidusque furentesflectere Phoebus equos revoluto cogitur orbe.Tantum dicta valent. Taurorum flamma quiescitvirgineis exstincta sacris, Phoebeia Circecarminibus magicis socios mutavit Vlixis,Proteus esse solet quicquid libet. His ego callensartibus Idaeos frutices in gurgite sistamet rursus fluvios in summo vertice ponam. ””

Inhorrui ego tam fabulosa pollicitatione conterritus, anumque inspicere diligentius coepi “Ergo” exclamat Oenothea “imperio parete” detersisque curiose manibus inclinavit se in lectulum ac me semel iterumque basiavit Oenothea mensam veterem posuit in medio altari, L quam vivis implevit carbonibus, et camellam etiam vetustate ruptam pice temperata refecit. Tum clavum, qui detrahentem secutus cum camella lignea fuerat, fumoso parieti reddidit. Mox incincta quadrato pallio LO cucumam ingentem foco apposuit, simulque pannum de carnario detulit furca, in quo faba erat ad usum reposita et sincipitis vetustissima particula mille L plagis dolata. Ut solvit ergo licio pannum, partem LO leguminis super mensam effudit iussitque me diligenter purgare. Servio ego imperio granaque sordidissimis putaminibus vestita curiosa manu segrego. At illa inertiam meam accusans improba tollit, dentibusque folliculos pariter spoliat atque in terram veluti muscarum imagines despuit Mirabar equidem paupertatis ingenium singularumque rerum quasdam artes:“ Non Indum fulgebat ebur, quod inhaeserat auro,nec iam calcato radiabat marmore terramuneribus delusa suis, sed crate salignaimpositum Cereris vacuae nemus et nova terraepocula, quae facili vilis rota finxerat actu.actu margin of L: astu or hastu.Hinc molli stillae lacus et de caudice lentovimineae lances maculataque testa Lyaeo.At paries circa palea satiatus inanifortuitoque luto clavosclavos Sambucus: clavus. numerabat agrestes,et viridi iunco gracilis pendebat harundo.Praeterea quae fumoso suspensa tigilloconservabat opes humilis casa, mitia sorbainter odoratas pendebant texta coronaset thymbrae veteres et passis uva racemis:qualis in Actaea quondam fuit hospita terra,digna sacris Hecales, quam Musa loquentibus annisBattiadae vatis mirandam tradidit aevo ”