Nona terebatur miserae via: 'viderit!' inquit, Et spectat zonam pallida facta suam, Aspicit et ramos; dubitat, refugitque quod audet Et timet, et digitos ad sua colla refert. Sithoni, tum certe vellem non sola fuisses: Non flesset positis Phyllida silva comis. Phyllidis exemplo nimium secreta timete, Laese vir a domina, laesa puella viro. 
 Praestiterat iuvenis quidquid mea Musa iubebat, Inque suae portu paene salutis erat: Reccidit, ut cupidos inter devenit amantes, Et, quae condiderat, tela resumpsit Amor. Siquis amas, nec vis, facito contagia vites; Haec etiam pecori saepe nocere solent. Dum spectant laesos oculi, laeduntur et ipsi, Multaque corporibus transitione nocent. In loca nonnumquam siccis arentia glebis De prope currenti flumine manat aqua: Manat amor tectus, si non ab amante recedas; Turbaque in hoc omnes ingeniosa sumus. Alter item iam sanus erat; vicinia laesit: Occursum dominae non tulit ille suae. Vulnus in antiquum rediit male firma cicatrix, Successumque artes non habuere meae. Proximus a tectis ignis defenditur aegre; Utile finitimis abstinuisse locis. Nec quae ferre solet spatiantem porticus illam, Te ferat, officium neve colatur idem. Quid iuvat admonitu tepidam recalescere mentem? Alter, si possis, orbis habendus erit.