Quam cito (me miserum!) laxantur corpora rugis,Et perit in nitido qui fuit ore color.Quasque fuisse tibi canas a virgine iuras,Spargentur subito per caput omne comae.Anguibus exuitur tenui cum pelle vetustas,Nec faciunt cervos cornua iacta senes:Nostra sine auxilio fugiunt bona; carpite florem,Qui, nisi carptus erit, turpiter ipse cadet.Adde, quod et partus faciunt breviora iuventaeTempora: continua messe senescit ager. Latmius Endymion non est tibi, Luna, rubori,Nec Cephalus roseae praeda pudenda deae.Ut Veneri, quem luget adhuc, donetur Adonis:Unde habet Aenean Harmoniamque suos?Ite per exemplum, genus o mortale, dearum,Gaudia nec cupidis vestra negate viris.Ut iam decipiant, quid perditis? omnia constant;Mille licet sumant, deperit inde nihil.Conteritur ferrum, silices tenuantur ab usu:Sufficit et damni pars caret illa metu.