Quid faciat? vir abest, et adest non rusticus hospes, Et timet in vacuo sola cubare toro. Viderit Atrides: Helenen ego crimine solvo: Usa est humani commoditate viri. 
 Sed neque fulvus aper media tam saevus in ira est, Fulmineo rabidos cum rotat ore canes, Nec lea, cum catulis lactentibus ubera praebet, Nec brevis ignaro vipera laesa pede, Femina quam socii deprensa paelice lecti: Ardet et in vultu pignora mentis habet. In ferrum flammasque ruit, positoque decore Fertur, ut Aonii cornibus icta dei. Coniugis admissum violataque iura marita est Barbara per natos Phasias ulta suos. Altera dira parens haec est, quam cernis, hirundo: Aspice, signatum sanguine pectus habet. Hoc bene compositos, hoc firmos solvit amores; Crimina sunt cautis ista timenda viris. Nec mea vos uni damnat censura puellae: Di melius! vix hoc nupta tenere potest. Ludite, sed furto celetur culpa modesto: Gloria peccati nulla petenda sui est. Nec dederis munus, cognosse quod altera possit, Nec sint nequitiae tempora certa tuae. Et, ne te capiat latebris sibi femina notis, Non uno est omnis convenienda loco; Et quotiens scribes, totas prius ipse tabellas Inspice: plus multae, quam sibi missa, legunt. Laesa Venus iusta arma movet, telumque remittit, Et, modo quod questa est, ipse querare, facit.