Ante recessisset caput hoc cervice cruenta,Quam tu de thalamis abstraherere meis.Tene manus umquam nostrae dimittere vellent?Tene meo paterer vivus abire sinu?Si reddenda fores, aliquid tamen ante tulissem,Nec Venus ex toto nostra fuisset iners.Vel mihi virginitas esset libata, vel illudQuod poterat salva virginitate rapi.Da modo te, quae sit Paridis constantia, nosces;Flamma rogi flammas finiet una meas.Praeposui regnis ego te, quae maxima quondamPollicita est nobis nupta sororque Iovis;Dumque tuo possem circumdare bracchia collo,Contempta est virtus Pallade dante mihi.Nec piget, aut umquam stulte legisse videbor;Permanet in voto mens mea firma suo.Spem modo ne nostram fieri patiare caducam,Deprecor, o tanto digna labore peti! Non ego coniugium generosae degener opto,Nec mea, crede mihi, turpiter uxor eris.Pliada, si quaeres, in nostra gente IovemqueInvenies, medios ut taceamus avos;Regna parens Asiae, qua nulla beatior ora est,Finibus inmensis vix obeunda, tenet.