Arsit iners frater meretricis captus amoreMixtaque cum turpi damna pudore tulit;Factus inops agili peragit freta caerula remo,Quasque male amisit, nunc male quaerit opes. Me quoque, quod monui bene multa fideliter, odit;Hoc mihi libertas, hoc pia lingua dedit.Et tamquam desint, quae me sine fine fatigent,Accumulat curas filia parva meas.Ultima tu nostris accedis causa querelis.Non agitur vento nostra carina suo.Ecce, iacent collo sparsi sine lege capilli,Nec premit articulos lucida gemma meos;Veste tegor vili, nullum est in crinibus aurum,Non Arabum noster dona capillus habet.Cui colar infelix, aut cui placuisse laborem?Ille mei cultus unicus auctor abes.Molle meum levibusque cor est violabile telis,Et semper causa est, cur ego semper amem — Sive ita nascenti legem dixere SororesNec data sunt vitae fila severa meae,Sive abeunt studia in mores, artisque magistraIngenium nobis molle Thalia facit.Quid mirum, si me primae lanuginis aetasAbstulit, atque anni quos vir amare potest?