At cum se Titan ostendit et omnia secum,Tam cito me somnos destituisse queror;Antra nemusque peto, tamquam nemus antraque prosint — Conscia deliciis illa fuere meis.Illuc mentis inops, ut quam furialis EnyoAttigit, in collo crine iacente feror.Antra vident oculi scabro pendentia tofo,Quae mihi Mygdonii marmoris instar erant;Invenio silvam, quae saepe cubilia nobisPraebuit et multa texit opaca coma — Sed non invenio dominum silvaeque meumque.Vile solum locus est; dos erat ille loci.Cognovi pressas noti mihi caespitis herbas;De nostro curvum pondere gramen erat.Incubui tetigique locum, qua parte fuisti;Grata prius lacrimas conbibit herba meas.Quin etiam rami positis lugere videnturFrondibus, et nullae dulce queruntur aves;Sola virum non ulta pie maestissima materConcinit Ismarium Daulias ales Ityn.Ales Ityn, Sappho desertos cantat amores — Hactenus; ut media cetera nocte silent.Est nitidus vitroque magis perlucidus omniFons sacer — hunc multi numen habere putant —