Fonte bibis spectasque tuam stupefacta figuram Et, te ne feriant, quae geris, arma, times, Quaeque modo, ut posses etiam Iove digna videri, Dives eras, nuda nuda recumbis humo. Per mare, per terras cognataque flumina curris; Dat mare, dant amnes, dat tibi terra viam. Quae tibi causa fugae? quid tu freta longa pererras? Non poteris vultus effugere ipsa tuos. Inachi, quo properas? eadem sequerisque fugisque; Tu tibi dux comiti, tu comes ipsa duci. Per septem Nilus portus emissus in aequor Exuit insana paelicis ora bove. Ultima quid refero, quorum mihi cana senectus Auctor? dant anni, quod querar, ecce, mei. Bella pater patruusque gerunt; regnoque domoque Pellimur; eiectos ultimus orbis habet. De fratrum populo pars exiguissima restat. Quique dati leto, quaeque dedere, fleo; Nam mihi quot fratres, totidem periere sorores. Accipiat lacrimas utraque turba meas! En, ego, quod vivis, poenae crucianda reservor; Quid fiet sonti, cum rea laudis agar Et consanguineae quondam centensima turbae Infelix uno fratre manente cadam?