At tu, siqua piae, Lynceu, tibi cura sororis, Quaeque tibi tribui munera, dignus habes, Vel fer opem, vel dede neci defunctaque vita Corpora furtivis insuper adde rogis, Et sepeli lacrimis perfusa fidelibus ossa, Sculptaque sint titulo nostra sepulcra brevi: 'Exul Hypermestra, pretium pietatis iniquum, Quam mortem fratri depulit, ipsa tulit.' Scribere plura libet, sed pondere lapsa catenae Est manus, et vires subtrahit ipse timor. Sappho Phaoni Ecquid, ut adspecta est studiosae littera dextrae, Protinus est oculis cognita nostra tuis — An, nisi legisses auctoris nomina Sapphus, Hoc breve nescires unde movetur opus? Forsitan et quare mea sint alterna requiras Carmina, cum lyricis sim magis apta modis. Flendus amor meus est — elegiae flebile carmen; Non facit ad lacrimas barbitos ulla meas. Uror, ut indomitis ignem exercentibus Euris Fertilis accensis messibus ardet ager. Arva, Phaon, celebras diversa Typhoidos Aetnae; Me calor Aetnaeo non minor igne tenet. Nec mihi, dispositis quae iungam carmina nervis, Proveniunt; vacuae carmina mentis opus!