Cum tu, Lydia, Telephicervicem roseam, cerea Telephilaudas bracchia, vae, meumfervens difficili bile tumet iecur.tum nec mens mihi nec colorcerta sede manet, umor et in genasfurtim labitur arguens,quam lentis penitus macerer ignibus.uror, seu tibi candidosturparunt umeros inmodicae merorixae sive puer furensinpressit memorem dente labris notam.non, si me satis audias,speres perpetuum dulcia barbarelaedentem oscula, quae Venusquinta parte sui nectaris imbuit.felices ter et ampliusquos inrupta tenet copula nec malisdivolsus querimoniissuprema citius solvet amor die.