instauratque diem donis, pecudumque reclusispectoribus inhians spirantia consulit exta.Heu vatum ignarae mentes! quid vota furentem,quid delubra iuvant? Est mollis flamma medullasinterea, et tacitum vivit sub pectore volnus.Uritur infelix Dido, totaque vagatururbe furens, qualis coniecta cerva sagitta,quam procul incautam nemora inter Cresia fixitpastor agens telis, liquitque volatile ferrumnescius; illa fuga silvas saltusque peragratDictaeos; haeret lateri letalis arundo.Nunc media Aenean secum per moenia ducit,Sidoniasque ostentat opes urbemque paratam;incipit effari, mediaque in voce resistit;nunc eadem labente die convivia quaerit,Iliacosque iterum demens audire laboresexposcit, pendetque iterum narrantis ab ore.Post, ubi digressi, lumenque obscura vicissimluna premit suadentque cadentia sidera somnos,sola domo maeret vacua, stratisque relictisincubat, illum absens absentem auditque videtque;aut gremio Ascanium, genitoris imagine capta,detinet, infandum si fallere possit amorem.Non coeptae adsurgunt turres, non arma iuventusexercet, portusve aut propugnacula bellotuta parant; pendent opera interrupta, minaequemurorum ingentes aequataque machina caelo.Quam simul ac tali persensit peste tenericara Iovis coniunx, nec famam obstare furori,talibus adgreditur Venerem Saturnia dictis: