huc illuc volvens oculos, totumque pererratluminibus tacitis, et sic accensa profatur:Nec tibi diva parens, generis nec Dardanus auctor,perfide; sed duris genuit te cautibus horrensCaucasus, Hyrcanaeque admorunt ubera tigres.Nam quid dissimulo, aut quae me ad maiora reservo?Num fletu ingemuit nostro? Num lumina flexit?Num lacrimas victus dedit, aut miseratus amantem est?Quae quibus anteferam? Iam iam nec maxuma Iuno,nec Saturnius haec oculis pater aspicit aequis.Nusquam tuta fides. Eiectum litore, egentemexcepi, et regni demens in parte locavi;amissam classem, socios a morte reduxi.Heu furiis incensa feror! Nunc augur Apollo,nunc Lyciae sortes, nunc et Iove missus ab ipsointerpres divom fert horrida iussa per auras.Scilicet is Superis labor est, ea cura quietossollicitat. Neque te teneo, neque dicta refello.I, sequere Italiam ventis, pete regna per undas.Spero equidem mediis, si quid pia numina possunt,supplicia hausurum scopulis, et nomine Didosaepe vocaturum. Sequar atris ignibus absens,et, cum frigida mors anima seduxerit artus,omnibus umbra locis adero. Dabis, improbe, poenas.Audiam et haec Manis veniet mihi fama sub imos.His medium dictis sermonem abrumpit, et aurasaegra fugit, seque ex oculis avertit et aufert,linquens multa metu cunctantem et multa parantemdicere. Suscipiunt famulae, conlapsaque membramarmoreo referunt thalamo stratisque reponunt.