nec dulcis natos, Veneris nec praemia noris?Id cinerem aut Manis credis curare sepultos?Esto: aegram nulli quondam flexere mariti,non Libyae, non ante Tyro; despectus Iarbasductoresque alii, quos Africa terra triumphisdives alit: placitone etiam pugnabis amori?Nec venit in mentem, quorum consederis arvis?Hinc Gaetulae urbes, genus insuperabile bello,et Numidae infreni cingunt et inhospita Syrtis;hinc deserta siti regio, lateque furentesBarcaei. Quid bella Tyro surgentia dicam,germanique minas?Dis equidem auspicibus reor et Iunone secundahunc cursum Iliacas vento tenuisse carinas.Quam tu urbem, soror, hanc cernes, quae surgere regnaconiugio tali! Teucrum comitantibus armisPunica se quantis attollet gloria rebus!Tu modo posce deos veniam, sacrisque litatisindulge hospitio, causasque innecte morandi,dum pelago desaevit hiemps et aquosus Orion,quassataeque rates, dum non tractabile caelum.His dictis incensum animum inflammavit amore,spemque dedit dubiae menti, solvitque pudorem.Principio delubra adeunt, pacemque per arasexquirunt; mactant lectas de more bidentislegiferae Cereri Phoeboque patrique Lyaeo,Iunoni ante omnis, cui vincla iugalia curae.Ipsa, tenens dextra pateram, pulcherrima Didocandentis vaccae media inter cornua fundit,aut ante ora deum pinguis spatiatur ad aras,