pallentis, alias sub Tartara tristia mittit,dat somnos adimitque, et lumina morte resignat.Illa fretus agit ventos, et turbida tranatnubila; iamque volans apicem et latera ardua cernitAtlantis duri, caelum qui vertice fulcit,Atlantis, cinctum adsidue cui nubibus atrispiniferum caput et vento pulsatur et imbri;nix umeros infusa tegit; tum flumina mentopraecipitant senis, et glacie riget horrida barba.Hic primum paribus nitens Cyllenius alisconstitit; hinc toto praeceps se corpore ad undasmisit, avi similis, quae circum litora, circumpiscosos scopulos humilis volat aequora iuxta.Haud aliter terras inter caelumque volabat,litus harenosum Libyae ventosque secabatmaterno veniens ab avo Cyllenia proles.Ut primum alatis tetigit magalia plantis,Aenean fundantem arces ac tecta novantemconspicit; atque illi stellatus iaspide fulvaensis erat, Tyrioque ardebat murice laenademissa ex umeris, dives quae munera Didofecerat, et tenui telas discreverat auro.Continuo invadit: Tu nunc Karthaginis altaefundamenta locas, pulchramque uxorius urbemexstruis, heu regni rerumque oblite tuarum?Ipse deum tibi me claro demittit Olymporegnator, caelum ac terras qui numine torquet;ipse haec ferre iubet celeris mandata per auras:quid struis, aut qua spe Libycis teris otia terris?Si te nulla movet tantarum gloria rerum,