ipse; sed horrificis iuxta tonat Aetna ruinis;interdumque atram prorumpit ad aethera nubem,turbine fumantem piceo et candente favilla,attollitque globos flammarum et sidera lambit;interdum scopulos avolsaque viscera montiserigit eructans, liquefactaque saxa sub aurascum gemitu glomerat, fundoque exaestuat imo.Fama est Enceladi semustum fulmine corpusurgueri mole hac, ingentemque insuper Aetnamimpositam ruptis flammam exspirare caminis;et fessum quotiens mutet latus, intremere omnemmurmure Trinacriam, et caelum subtexere fumo.Noctem illam tecti silvis immania monstraperferimus, nec quae sonitum det causa videmus.Nam neque erant astrorum ignes, nec lucidus aethrasiderea polus, obscuro sed nubila caelo,et lunam in nimbo nox intempesta tenebat.Postera iamque dies primo surgebat Eoo,umentemque Aurora polo dimoverat umbram:cum subito e silvis, macie confecta suprema,ignoti nova forma viri miserandaque cultuprocedit, supplexque manus ad litora tendit.Respicimus: dira inluvies inmissaque barba,consertum tegumen spinis; at cetera Graius,et quondam patriis ad Troiam missus in armis.Isque ubi Dardanios habitus et Troia viditarma procul, paulum aspectu conterritus haesit,continuitque gradum; mox sese ad litora praecepscum fletu precibusque tulit: Per sidera testor,per superos atque hoc caeli spirabile lumen,