obsidet, atque imo barathri ter gurgite vastossorbet in abruptum fluctus, rursusque sub auraserigit alternos et sidera verberat unda.At Scyllam caecis cohibet spelunca latebris,ora exsertantem et navis in saxa trahentem.Prima hominis facies et pulchro pectore virgopube tenus, postrema immani corpore pristis,delphinum caudas utero commissa luporum.Praestat Trinacrii metas lustrare Pachynicessantem, longos et circumflectere cursus,quam semel informem vasto vidisse sub antroScyllam, et caeruleis canibus resonantia saxa.Praeterea, si qua est Heleno prudentia, vatisi qua fides, animum si veris implet Apollo,unum illud tibi, nate dea, proque omnibus unumpraedicam, et repetens iterumque iterumque monebo:Iunonis magnae primum prece numen adora;Iunoni cane vota libens, dominamque potentemsupplicibus supera donis: sic denique victorTrinacria finis Italos mittere relicta.Huc ubi delatus Cumaeam accesseris urbem,divinosque lacus, et Averna sonantia silvis,insanam vatem aspicies, quae rupe sub imafata canit, foliisque notas et nomina mandat.Quaecumque in foliis descripsit carmina virgo,digerit in numerum, atque antro seclusa relinquit.Illa manent immota locis, neque ab ordine cedunt;verum eadem, verso tenuis cum cardine ventusimpulit et teneras turbavit ianua frondes,numquam deinde cavo volitantia prendere saxo,