et volucrum linguas et praepetis omina pennae,fare age—namque omnem cursum mihi prospera dixitreligio, et cuncti suaserunt numine diviItaliam petere et terras temptare repostas:sola novum dictuque nefas Harpyia Celaenoprodigium canit, et tristis denuntiat iras,obscenamque famem—quae prima pericula vito?Quidve sequens tantos possim superare labores?Hic Helenus, caesis primum de more iuvencis,exorat pacem divom, vittasque resolvitsacrati capitis, meque ad tua limina, Phoebe,ipse manu multo suspensum numine ducit,atque haec deinde canit divino ex ore sacerdos:Nate dea,—nam te maioribus ire per altumauspiciis manifesta fides: sic fata deum rexsortitur, volvitque vices; is vertitur ordo—pauca tibi e multis, quo tutior hospita lustresaequora et Ausonio possis considere portu,expediam dictis; prohibent nam cetera Parcaescire Helenum farique vetat Saturnia Iuno.Principio Italiam, quam tu iam rere propinquamvicinosque, ignare, paras invadere portus,longa procul longis via dividit invia terris.Ante et Trinacria lentandus remus in unda,et salis Ausonii lustrandum navibus aequor,infernique lacus, Aeaeaeque insula Circae,quam tuta possis urbem componere terra:signa tibi dicam, tu condita mente teneto:cum tibi sollicito secreti ad fluminis undamlitoreis ingens inventa sub ilicibus sus