coniugis et scelerum Furiis agitatus, Orestesexcipit incautum patriasque obtruncat ad aras.Morte Neoptolemi regnorum reddita cessitpars Heleno, qui Chaonios cognomine camposChaoniamque omnem Troiano a Chaone dixit,Pergamaque Iliacamque iugis hanc addidit arcem.Sed tibi qui cursum venti, quae fata dedere?Aut quisnam ignarum nostris deus adpulit oris?Quid puer Ascanius? superatne et vescitur aura,quem tibi iam Troia—Ecqua tamen puero est amissae cura parentis?Ecquid in antiquam virtutem animosque viriliset pater Aeneas et avunculus excitat Hector?Talia fundebat lacrimans longosque ciebatincassum fletus, cum sese a moenibus herosPriamides multis Helenus comitantibus adfert,adgnoscitque suos, laetusque ad limina ducit,et multum lacrimas verba inter singula fundit.Procedo, et parvam Troiam simulataque magnisPergama, et arentem Xanthi cognomine rivumadgnosco, Scaeaeque amplector limina portae.Nec non et Teucri socia simul urbe fruuntur:illos porticibus rex accipiebat in amplis;aulaï medio libabant pocula Bacchi,impositis auro dapibus, paterasque tenebant.Iamque dies alterque dies processit, et auraevela vocant tumidoque inflatur carbasus austro.His vatem adgredior dictis ac talia quaeso:Troiugena, interpres divom, qui numina Phoebi,qui tripodas, Clarii laurus, qui sidera sentis,