insulae Ionio in magno, quas dira CelaenoHarpyiaeque colunt aliae, Phineia postquamclausa domus, mensasque metu liquere priores.Tristius haud illis monstrum, nec saevior ullapestis et ira deum Stygiis sese extulit undis.Virginei volucrum voltus, foedissima ventrisproluvies, uncaeque manus, et pallida semperora fame.Huc ubi delati portus intravimus, eccelaeta boum passim campis armenta videmus,caprigenumque pecus nullo custode per herbas.Inruimus ferro, et divos ipsumque vocamusin partem praedamque Iovem; tum litore curvoexstruimusque toros, dapibusque epulamur opimis.At subitae horrifico lapsu de montibus adsuntHarpyiae, et magnis quatiunt clangoribus alas,diripiuntque dapes, contactuque omnia foedantimmundo; tum vox taetrum dira inter odorem.Rursum in secessu longo sub rupe cavata,arboribus clausi circum atque horrentibus umbris,instruimus mensas arisque reponimus ignem:rursum ex diverso caeli caecisque latebristurba sonans praedam pedibus circumvolat uncis,polluit ore dapes. Sociis tunc, arma capessant,edico, et dira bellum cum gente gerendum.Haud secus ac iussi faciunt, tectosque per herbamdisponunt enses et scuta latentia condunt.Ergo ubi delapsae sonitum per curva dederelitora, dat signum specula Misenus ab altaaere cavo. Invadunt socii, et nova proelia temptant,