in somnis, multo manifesti lumine, qua seplena per insertas fundebat luna fenestras;tum sic adfari et curas his demere dictis:Quod tibi delato Ortygiam dicturus Apollo est,hic canit, et tua nos en ultro ad limina mittit.Nos te, Dardania incensa, tuaque arma secuti,nos tumidum sub te permensi classibus aequor,idem venturos tollemus in astra nepotes,imperiumque urbi dabimus: tu moenia magnismagna para, longumque fugae ne linque laborem.Mutandae sedes: non haec tibi litora suasitDelius, aut Cretae iussit considere Apollo.Est locus, Hesperiam Grai cognomine dicunt,terra antiqua, potens armis atque ubere glaebae;Oenotri coluere viri; nunc fama minoresItaliam dixisse ducis de nomine gentem:hae nobis propriae sedes; hinc Dardanus ortus,Iasiusque pater, genus a quo principe nostrum.Surge age, et haec laetus longaevo dicta parentihaud dubitanda refer: Corythum terrasque requiratAusonias; Dictaea negat tibi Iuppiter arva.Talibus attonitus visis et voce deorum—nec sopor illud erat, sed coram adgnoscere voltusvelatasque comas praesentiaque ora videbar;tum gelidus toto manabat corpore sudorcorripio e stratis corpus, tendoque supinasad caelum cum voce manus, et munera libointemerata focis. Perfecto laetus honoreAnchisen facio certum, remque ordine pando.Adgnovit prolem ambiguam geminosque parentes,