Tum sic adfari et curas his demere dictis :Quid tantum insano iuvat indulgere dolori,O dulcis coniunx? Non haec sine numine divomeveniunt; nec te hinc comitem asportare Creüsamfas, aut ille sinit superi regnator Olympi.Longa tibi exsilia, et vastum maris aequor arandum,et terram Hesperiam venies, ubi Lydius arvainter opima virum leni fluit agmine Thybris:illic res laetae regnumque et regia coniunxparta tibi. Lacrimas dilectae pelle Creüsae.Non ego Myrmidonum sedes Dolopumve superbasaspiciam, aut Graiis servitum matribus ibo,Dardanis, et divae Veneris nurus.Sed me magna deum genetrix his detinet oris:iamque vale, et nati serva communis amorem.Haec ubi dicta dedit, lacrimantem et multa volentemdicere deseruit, tenuisque recessit in auras.Ter conatus ibi collo dare bracchia circum:ter frustra comprensa manus effugit imago,par levibus ventis volucrique simillima somno.Sic demum socios consumpta nocte reviso.Atque hic ingentem comitum adfluxisse novoruminvenio admirans numerum, matresque virosque,collectam exsilio pubem, miserabile volgus.Undique convenere, animis opibusque parati,in quascumque velim pelago deducere terras.Iamque iugis summae surgebat Lucifer Idaeducebatque diem, Danaique obsessa tenebantlimina portarum, nec spes opis ulla dabatur;cessi, et sublato montes genitore petivi.